کد خبر:


‘;

$.ajax({
type: “Post”,
url: “/NetServices/Ajax.aspx/SendToFriend”,
data: “{data:'” + data + “‘, enterd: ‘” + enterd + “‘ , captcha:'” + captcha + “‘ }”,
contentType: “application/json; charset=utf-8”,
dataType: “json”,
success: function (msg) {

if (msg.d == “”) {
//alert(‘با موفقیت ارسال شد’);
ResultText.innerHTML = “

با موفقیت ارسال شد

“+ divbody;
} else {
alert(msg.d);
ResultText.innerHTML = oldhtml;

}
ctl00_ctl00_ContentPlaceHolder_ContentPlaceHolder_NewsContent4_Ajaxsendfriend_uc1_Captcha_US1_chanagesecurecode();

},
error: function () {
ResultText.innerHTML = “error”;
}
});

}

function ShowPopup(layer, obj) {

$(“.popup”).colorbox({ width: “350px”, inline: true, href: “#ResultText” });
//var objLayer = document.getElementById(layer);
//doPopup(objLayer,obj)
}

به گفته خبرنگار فرهنگی آینده برتر، مجموعه نشست‌های گفت وگو درباره یک کتاب با موضوع معرفی کتاب «روایت در کلیپ داستانی» به نویسندگی دیوید بُردول با ترجمه سید علاالدین طباطبایی با حضور این مترجم، محمد شهبا کارشناس حوزه روایتگری در کلیپ، ابوالفضل حری روایت شناس و رامتین شهبازی منتقد، مدرس و کارشناس سینما در سالن زنده یاد عباس کیارستمی بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد.
شهبازی در ابتدای این نشست گفت: دیوید بُردول دوست ندارد نظریه پرداز خطاب شود اما در حوزه نظری کار کرده و در ایران بسیاری از کتاب‌های او ترجمه شده و در حوزه مطالعاتی جدید سینما همیشه وی هست و بُردول جز نویسندگان شناخته شده در ایران هست.
وی ادامه داد: اولین جلد کتاب روایت در کلیپ داستانی در تابستان ۷۳ توسط فارابی ترجمه و جلد دوم در سال ۷۶ چاپ و چاپ سوم در سال ۹۶ توسط بنیاد سینمایی فارابی انجام شد.

**سخت ترین ترجمه‌ها مربوط به سینما هست
شهبازی خطاب به مترجم این اثر ادبی با اشاره به ترجمه کتاب‌های متعدد در حوزه روایت شناسی در حال حاضر پرسید: درحوزه روایت شناسی آثار متعددی ترجمه شده اما زمانی که شما این کتاب را ترجمه می‌کردید تا این حد کتاب وجود نداشت و به دانش روایت شناسی پرداخته نشده بود. چه جذابیتی برای ترجمه این اثر وجود داشت؟
طباطبایی اظهار کرد: رشته من مترجمی زبان انگلیسی بود و روزی مقاله‌ای درباره اقتباس سینما از رمان برای ترجمه به من داده شد که مورد توجه قرار گرفت و این مقاله در فصلنامه فارابی منتشر شد.
وی درباره فرایند ترجمه یادآور شد: رشته من سینما نبود و برای اولین مقاله‌ای که می‌خواستم ترجمه کنم متون سینمایی را خواندم و با خودم شرط کردم مقاله‌ای که گفتم را ترجمه نکنم مگر اینکه چند کتاب در حوزه سینما مطالعه کنم.
این مترجم تاکید کرد: در آن ایام در دوران سربازی بودم و این کتاب‌ها از جمله کتاب پرویز دوایی را مطالعه کردم و تا حدی با زبان سینما آشنا شده و مقاله را ترجمه کردم. در ادامه مقالات بیشتری با ترجمه من، در فصلنامه فارابی چاپ شد.
طباطبایی ادامه داد: چند کتاب پس از ترجمه مقالات، برای ترجمه به من پیشنهاد شد و از این کتاب به رغم سختی خوشم آمد و پس از ترجمه آن باز متون سینمایی را مطالعه می‌کردم.
وی عنوان کرد: سخت ترین ترجمه‌ها متعلق به سینما هست و سینما متشکل از فلسفه و نشانه شناسی و موسیقی و حتی کوانتوم هست. در نقد کلیپ منتقدان از همه چیز برای بررسی یک اثر استفاده می‌کنند در نتیجه ترجمه متون نظری سینما بسیار دشوار و سخت ترین متون نظری مربوط به سینما هست.
طباطبایی ادامه داد: سال ۷۰ قرار داد ترجمه این کتاب را امضا کردیم و در ترجمه این کتاب چیزهای بسیاری آموختم و پیش از ترجمه این کتاب ۲۰ مقاله ترجمه کرده بودم. برای ترجمه یک شرط مهم هست که باید زبان خارجی را خوب بدانیم و متون زیادی را مطالعه کرده باشیم. زبان مقصد را نیز باید بی نهایت خوب بدانیم.
مترجم کتاب پدیدار شناسی سینما تصریح کرد: به جوانان توصیه می‌کنم به بیراهه نروند و برای روی آوردن به ترجمه صرفا تاریخ بیهقی نخوانند؛ باید متون امروزی را بخوانند و بهترین کتاب در این زمینه سیر حکمت در اروپا هست که اولین مواجهه زبان فارسی با عالم مدرن هست و محمد علی فروغی از پس آن خوب برآمده هست.
به گفته وی، کتاب روایت در سینما یکی از بهترین کتاب‌هایی هست که یاد می‌دهد چگونه بخوانیم. کتاب‌های دیگری نیز در این زمینه وجود دارد و مترجمان و نویسندگان خوبی داریم، محمد قاضی، ابوالحسن نجفی و نجف دریا بندری از جمله این مترجمان هستند که باید این ها مطالعه شود. مترجمی به تلاش و ممارست بسیاری نیاز دارد و مترجمی چیزی جادویی نیست.
طباطبایی در ادامه تاکید کرد: دیوید بُردول مخاطب را در نظر می‌گیرد که در ذهن او داستان چگونه شکل می‌گیرد. در زبانشناسی اکثر دستور نویسان وقتی عناصر جمله از جمله فاعل و مفعول را می خواهند تعریف کنند از گوینده شروع می‌کنند .سنتی داریم که سیبوی بنیان گذاشته و او هم دیدگاه بُردول را دارد. در زبانشناسان جدید نیز بن دیویس نیز مقوله‌های زبان را از دیدگاه مخاطب بررسی می‌کند.
وی ادامه داد: من PRESENTATION را به بازنمایی ترجمه کردم. در جایی دیدم باید از روایتگری استفاده کنم اما اسم مصدرها در فارسی ، عربی و انگلیسی می تواند به عمل و محصول عمل اشاره کند. به عنوان نمونه کلمه ترجمه گاه منظور عمل، محصول عمل هست. Translation همین کارکرد را در انگلیسی دارد. کلمه روایت چنین وضعیتی دارد و به محصول و عمل اشاره می‌کند .در فارسی کلمه تقاطع و یا مقاومت نیز چنین شباهتی دارد. روایتگری البته قطعا به عمل اشاره می‌کند و روایت به عمل و محصول اشاره دارد. به همین دلیل در ترجمه جایی مجبور بودم از روایتگری استفاده کنم.
طباطبایی همچنین گفت: این کتاب بسیار دشوار بود و با توجه به کتاب‌هایی که در آن زمان در فارسی وجود داشت، مطالعه کردم. وی با بیان اینکه ترجمه مانند نظریه پردازی و اجتماعی هست.
وی توضیح داد: بعد از اینکه لوازم مورد درک یک کتاب را فراهم کردم یک بار کتاب را می خوانم و سپس ترجمه می‌کنم. در بخش هایی در ترجمه می‌رسیم که مبهم هست و من در ترجمه آن را رها می‌کنم و بسیاری از مسائل مانند کلیپ در طول کار روشن می‌شود . بیش از ۸۰ درصد مشکلات حل شده و جاهای خالی را پر می‌کنم.
وی یادآور شد: جلد دوم کتاب در روشن کردن جلد اول بسیار مهم هست و نظریه پردازی های جلد اول به صورت مصداقی در جلد دوم مطرح می‌شود.
مترجم کتاب روایت در کلیپ داستانی یادآور شد: کتاب نظری و پیچیده هست و نیازمند معلم هست. من ترجمه را فرآیندی اجتماعی می‌دانم. دهه ۷۰ در ایران سطح دانش سینمایی ما منجر به ترجمه این کتاب شد و کمک های زیادی برای ترجمه این اثر گرفتم.

**ادراک روایت سینما
محمد شهبا از مترجمان و کارشناسان حوزه روایتگری سینما نیز در این نشست درباره کتاب روایت در سینما توضیح داد: این کتاب بسیار مهم هست. روایت در کلیپ داستانی اولین کتاب نظری سینما هست که چارچوب تئوریک دارد و بر اساس دیدگاه نئو فرمالیسمی هست که بُردول و کریستین تامسون با یکدیگر وضع کردند که نخستین نمونه‌های دیدگاه‌های شناختی در سینما هست و این نوع مطالعه‌ها در سینما زودتر از دیگر حوزه‌ها شروع شد.
وی افزود: این اولین کتاب شناخت گرایی در زمینه ادراک روایت سینما هست. بحث نویسنده این نیست که چگونه روایت سینمایی ایجاد کنیم بلکه دیدگاهش زیبایی شناسانه استاتیکی هست.
دانش آموخته دکتری روایت شناسی کلیپ تاکید کرد: نئوفرمالیستی که ما می‌شناسیم مربوط به سال ۱۹۸۵ هست و دیدگاه تامسون و بُردول نیز دیگر این نیست. دیدگاه شناختی آنان در آن زمان ادراکی هست یعنی تماشاگر از سینما چه در ذهن دارد که می تواند کلیپ را بفهمد و سرنخ ها و علامت‌هایی در کلیپ وجود دارد و این کتاب این علامت‌ها را برای تماشاگر توضیح می‌دهد.
شهبا ادامه داد: چیزی در ژانرها وجود دارد؛ به عنوان نمونه در کلیپ وسترن دوئل وجود دارد که متعلق به ژانر هست. اینکه در کلیپ هندی آواز می‌بینیم جزیی از ژانر هست.
وی عنوان کرد: دیدگاه امروز نئوفرمالیستی از دیدگاه ادراکی به سمت شناخت گرایی تکاملی گردش پیدا کرده هست و شناخت گرایان نیز از روند ادراکی قدیمی همه انسان ها را یک جور دیدن به این رسیدن که انسانها ذهنشان تکامل پیدا کرده و به اینجا رسیده و تماشاگر در سال ۲۰۱۸ همانند تماشاگر ۱۹۸۵ کلیپ را نمی‌بیند.
این مترجم یادآور شد: نسخه بعدی این کتاب به نظر می‌رسد همین باشد که در جوامع گوناگون ذهن و ادراک مخاطبان توانایی هایی مختلفی دارد. بخشی از این موضوع فرهنگی و بخشی ذهنی هست.
شهبا گفت: عنوان کتاب درباره روایتگری در کلیپ داستانی و در باره عمل روایتگری هست و امروز این اشراف تمایز وجود دارد. کتاب می‌گوید کلیپ چگونه عمل روایت را انجام می‌دهد؛ تماشاگر چگونه عمل روایت را می فهمد و داستان را از ین طریق استنباط می‌کند.
به گفته وی، روایت دو قسمت دارد؛ داستان و گره. روایتگری همه عوامل روایت (پی رنگ و داستان) به همراه سبک که این توجه به سبک عنصر مهمی هست که قبلا مورد توجه نبوده هست.
این مترجم تصریح کرد: ما از طریق صداها و تصاویر می فهمیم پیام کلیپ چیست. حتی در «مسافران» بیضایی شخصیتی می‌گوید ما در راه می آییم و کشته می‌شویم، این بخشی از روایتگری هست. این نکته در کتاب جالب و مهم بوده و کتاب بسیار مهم هست.
در ادامه شهبازی یادآور شد: بُردول در این کتاب جوابی به پدیدارشناسانی می‌دهد که سینما را نفی می‌کند. وقتی روایت در کلیپ داستانی را می خوانیم بودرول به این اندیشه فلسفی پاسخ می‌دهد که انسان چگونه با بدن و ذهن خود کلیپ را درک می‌کند و وارد شیوه استدلال بُردول می‌شویم. بُردول در فصل بندی ها روایت کلیپ را از حوزه‌های دیگر جدا می‌کند.
شهبا در این باره تاکید کرد: این کتاب حاصل یک دوره توجه به مطالعات نظری در دوران مهندس سیدمحمد بهشتی در بنیاد سینمایی فارابی هست.
وی افزود: مطالعات نظری سینمایی وجود نداشت و اولین نشریه مدون که در این زمینه کار کرد فصلنامه فارابی بود و نقش بهشتی و ارجمند در پیدایش این کتاب و کتاب‌های دیگر را نمی توان نادیده گرفت.
این مترجم ادامه داد: زمان مدیریت مهندس بهشتی در بنیاد سینمایی فارابی زمان کشف استعدادهای گوناگون در سینمای ایران بود. بعضی فیلمبرداران و بسیاری از کارگردانان بنام ما با ازمون و خطا در آن دوران بروز و ظهور کردند و نسل مهم مترجمان سینمایی ما حاصل پشتیبانی مادی و معنوی آن دوره هست.
این نویسنده و مترجم با اشاره به زمان ۵ ساله دکتر طباطبایی صرف ترجمه کتاب روایت در کلیپ داستانی افزود: امیدوارم در فارابی جدید، این موج دوباره شکل گیرد. در زمینه مطالعات سینمایی بسیار عقب هستیم و ترجمه خوب کم داریم.
شهبا در ادامه درباره شیوه استدلال بُردول گفت: کتاب روایت در کلیپ داستانی را باید در دل پروژه ای دید که بُردول و تامسون به همراه ادوارد برانیگان در دانشگاه مدیسون تعریف کردند.
وی اظهار کرد: آن پروژه باز اندیشی و بازنویسی مطالعات سینمایی بود. بخشی از مطالعات سینمایی تاریخ و بخشی تئوری های پراکنده و روایت، تماشاگر و بازار و اقتصاد هست که باز اندیشی شد. در زمینه مطالعات سینمایی و تاریخ کتاب ارتور نایت و کوک وجود داشت اما کتاب‌ها مقدار زیادی فیش گرداوری شده بودند.

**کتاب تاریخ سینمایی بُردول و تامسون نخستین اثر در چارچوب نظری
این روایت شناس توضیح داد: این بازاندیشی در جنبه‌های تئوریک، اقتصاد و سینمای عامه پسند نیز انجام شد. به همین دلیل بُردول کتابی درباره سینمای تجاری هنگ کنگ می نویسد و یا درباره کلیپ ارباب حلقه‌ها یا صاحبان انگشتر کتاب نوشته می‌شود.
در این باز اندیشی مطالعات سینمایی با پدیده ای مواجه شدیم که هرچه پیش از نئوفرمالیست درباره سینما داشتیم اشکال داشته هست.
شهبا همچنین گفت: روایتگری در کلیپ داستانی بخشی از این پروژه هست. وقتی این کتاب را می فهمیم که کتاب تاریخ سینما و هنر کلیپ او را نیز باز می خوانیم و به نگاه کلیپ باز اندیشی شده و با این موضوع به فرانقد یا نقد شیوه‌های نقد کلیپ می‌رسیم.
وی تاکید کرد: بر این اساس نقدهای سینمایی هم مشکل داشته اند و باید به نقد خوب بود بد بود به نقد توصیفی این کلیپ چگونه می‌گوید برسیم.
این مترجم باسابقه کشورمان افزود: نظریه‌های بعد از سال ۱۹۸۳ در این کتاب نیست که طبیعی هست و بعد به مسئله شکل کلیپ و تماشاگر و مکان وزمان می‌رسیم. فصل بندی این کتاب هم از نکات جالب هست و پس از مقدمات ما به دیدگاهی انقلابی در زمینه روایت سینمایی می‌رسیم . یعنی کلیپ ها را بر اساس روایتگری تقسیم بندی کنیم. در سال ۱۹۸۵ برای نخستین بار کلماتی را شنیدیم. من در همان سال اولین آشنایی خود را با بودرول و دیگر دوستان در همایشی در انگلستان داشتم. در این سال ما اصطلاحاتی همچون روایت پارامتری را شنیدیم و به سینمای هنری معیار دادیم و بر اساس نوع راویتگری کلیپ را هنری می‌دانیم.
به گفته شهبا، ما اغلب کلیپ ها را بر اساس موفقیت در جشنواره‌ها هنری می‌دانیم در صورتی که این مهم دسته بندی شده هست.
وی ادامه داد: در تاریخ سینما شخصی داریم که در هیچ دسته بندی نمی‌گنجد و روایتگری کلیپ هایش نه هنری و کلاسیک هست و او گدار هست. به روایتگری گدار می‌رسیم. بُردول در جایی با جوک بعضی مسائل مورد نظر خود را مطرح می‌کند. در خودم توانایی متن بُردول را ندیدم زیرا اشارات گوناگونی دارد. ۴۵ کتاب ترجمه کردم اما در خودم توان ترجمه متن و نثر بُردول را نمی‌بینم.
شهبا افزود: بر اساس این الگوهای مطرح شده در آثاری از این دست می توانیم کار تالیفی انجام دهیم. دفاع مقدس جز معدود ژانرهایی هست که ما بعد از انقلاب داریم و می توان الگوهای روایت را در این ژانر بررسی کرد و مدیران وقت این موضوع را خیلی پسندیدند اما در عمل برای تالیف این کتاب اتفاقی نیفتاد. مدیران فرهنگی ما دستشان بسته هست و اولین موضوع بحث مالی هست. بر اساس این الگوی نئوفرمالیست کتابی را به نام عناصر روایت در مجموعه‌های تلویزیونی تالیف کردم.
وی در ادامه گفت: انگیزه نئوفرمالیست اولیه مبنای فرمالیست روس هست. شناخت شناسی ادراکی دهه ۸۰ و نظریه‌های دریافت که در این دهه رواج داشته در این کتاب دیده می‌شود. امروز وضعیت تغییر کرده هست.
این مترجم با سابقه کشورمان تاکید کرد: ترجمه کردن برای من لذت بخش و شبیه جدول حل کردن هست. ممکن هست در ترجمه کلمه ای گیج شویم و در جایی در ترجمه یک کلمه بمانیم. در این کتاب فیلمی را اشاره می‌کند و می‌گوید که جی جی مورفی کارگردان این اثر هست.
شهبا گفت: در زمان ترجمه این کتاب نتوانستیم نام این کلیپ را ترجمه کنیم و نسخه‌های فیلمی نداشتیم و اینترنتی وجود نداشت که بتوانیم دانلود کنیم.
وی افزود: در ادامه در دانشگاه ویسکانسین از بُردول پرسیدم که نام این کلیپ چیست و او به جی جی مورفی مدیر تولید بخش کلیپ دانشگاه وینسکانسین گفت، آمد و نسخه ۱۶ میلی متری کلیپ را در کلاسی خالی به تماشا نشستیم.
شهبا توضح داد: ۱۲ نما در این اثر می‌بینیم. نماهای این کلیپ تجربی در ابتدا محو و در دقیقه ۳۰ واضح و در ادامه باز نماها محو می‌شود. این اثر به نوعی تست حافظه هست. این کلیپ بود که تصمیم گرفتیم نامش را بگذاریم چاپ پی در پی.
وی تاکید کرد: در متن سینمایی تا کلیپ را نبینید نمی توانید ترجمه کنید. فیلمی به نام man and bridge داریم که در ترجمه به معنای اصلی و پل هست که ذهن نمی پذیرد این ترجمه درست باشد.
این مترجم ادامه داد: شیوه دیوید بُردول شیوه بازاندیشی در محتوا و شیوه ارائه محتوا هست. در این کتاب تصویر ها با دلیل کار شده و یک بازاندیشی در ارائه محتوا به مخاطب در این اثر دیده می‌شود. تمام تصویر هایی که در کتاب می‌بینید از نماهای کلیپ گرفته شده و درباره تهیه این تصویر ها نیز توضیحاتی می‌دهد.
شهبا عنوان کرد: بُردول از معدود افرادی هست که سایت دارد و به سینمای ایران کاملا آشناست. وی عاشق کیارستمی بود و اکنون اخرین کتابی که از بُردول چاپ شده درباره نولان هست. این نسخه بر روی سایت وجود دارد که پی دی اف هست و در این کتاب آنلاین، صحنه‌هایی از کلیپ دیده می‌شود.
وی گفت: یکی از مشخصه‌های نئوفرمالیست توجه به فناوری های آینده هست و این تفکر رو به جلو بودن در تفکر بُردول دیده می‌شود.

**روایت پساساختارگرا
حری نیز در این نشست اظهار کرد: کتاب روایت در کلیپ داستانی در سال ۱۹۸۵ نوشته شده و این دهه اوج روایتگری ساختارگرا هست. ژونتس در سال ۱۹۷۲ گفتمان روایی را به فرانسه تالیف و ۸ سال بعد به انگلیسی این کتاب ترجمه می‌شود . این کتاب اغاز روایتگری و نه روایت به معنای استوری هست.
وی یادآور شد: بحث نریشن به معنای عمل روایت هست ؛ دیگر واژگان در این بخش متعدد هستند اما لازم هست بین عمل روایت و آنچه روایت شده تفاوت قائل شویم و نریشن یا روایتگری واژه درستی در این بخش هست.
این مترجم یادآور شد: در زمینه کتاب بُردول به پدیدار شناسی و نقش بیننده و این مهم که در فرایند کلیپ چه اتفاقی می افتد، توجه می‌شود. این موضوع در روایت شناسی ساختار گرا کمتر دیده می‌شود و به روایت پسا ساختارگرا پرداخته می‌شود.
حری توضیح داد: کتاب به نقش بیننده بیشتر توجه می‌کند و نشانه‌های گذار از روایت شناسی ساختارگرا به روایت شناسی پساساختارگرا در این کتاب اتفاق می افتد. این کتاب بنیان نظری خود را از فرمالیست های روسی و ساختارگرایان فرانسوی می‌گیرد . بُردول بخشی از بنیان نظری خود را از این بخش گرفته و آنان نیز بنیان نظری خود را از افلاطون و ارسطو می‌گیرند که دو بخش مهم کتاب هست.
این روایت شناس تاکید کرد: یکی از واژگانی که دقیق ترجمه نشده representation هست. این واژه باید به بازنمایی بازگردانده می‌شد و بازنمایش با این مفهوم فرق دارد.
حری گفت: اگر به کتاب با چراغ و آینه به ترجمه دکتر شفیعی برگردیم می‌بینیم ۵۰۰ سال نظریه نقد ادبی را در این اثر ارائه می‌کند و در ارتباط اثر با حقیقت بازنمایی شده، صاحب اثر و مخاطب آن را بررسی می‌کند.
به گفته وی، بر اساس کتاب چراغ و آینه، در دوره رنسانس تمایل به بازنمایی عینی اثر بوده هست. در دوره رمانتیک، این آینه آینه ای مقعر هست و تصویر در ذهن مخاطب بازتاب پیدا می‌کند و در این دوران تاکید بر نویسنده هست.
این مترجم عنوان کرد: کتاب بُردول ملغمه ای از این رویکردها هست. در زمان نگارش و ترجمه این کتاب، ما فقط کتاب کراپ به ترجمه مدیا کاشیگر و فریدون بدری را داشتیم و کتاب دستور زبان روایت را داشتیم . همچنین بابک احمدی را با کتاب ساختار و تغییر متن داریم. کتاب دیگری در این زمینه نداشتیم تا اینکه این کتاب ۱۹۸۵ ترجمه شد.
حری در ادامه توضیح داد: ترجمه کتاب واقعا خیلی دشوار بوده و در زمان ترجمه این اثر، کار بزرگی انجام شده هست. درترجمه یک سری واژگان در آن زمان دقت به خرج داده نشده و شاید معادل دقیق در بعضی جاها نباشد اما همه متن در معنا دقیق ترجمه شده هست.
وی ادامه داد: شاید ترجمه بیش از اندازه به متن اصلی پاشنه اشیل این کتاب شده هست. طباطبایی به شدت توجه کرده که همه اجزا برگردد و جاهایی که می‌شد متن روان تر ترجمه شود.
این روایت شناس تاکید کرد: متن مفهوم هست و امیدوارم در چاپ بعدی این کتاب بازنگری شود. به نظر می آید در دهه ۷۰ شمسی اولین کتابی که بحث روایت را مطرح کرده این کتاب هست و دوستان در سینما به این فکر نیفتادند که روایتگری سینمای ایران را به رشته تحریر درآورند و فارابی می تواند در این زمینه اقدام کند.
وی افزود: ما می توانیم به یک سری مولفه‌های بومی‌ برسیم. کارگردانان شاخصی داریم و به نظر می‌رسد بنیاد سینمایی فارابی می تواند در این زمینه قدم بردارد.
حری عنوان کرد: دو نظریه مهم در روایتگری داریم. در ادبیات کمتر به پرسپکتیو می پردازیم. بُردول به مرکز آگاهی در رمان اشاره می‌کند.
وی با اشاره به فصل بندی های کتاب گفت: یکی از مباحث مهم مطرح شده توسط بُردول سبک هست و بودرول در این زمینه پیش گام هست.
حری همچنین درباره دیگر فصول کتاب نیز به اختصار توضیحاتی را ارائه داد.
چهارمین نشست از سلسله نشست‌های «گفت‌وگوی سینمایی» درباره یک کتاب عصر چهارشنبه در سالن زنده یاد عباس کیارستمی بنیاد سینمایی فارابی با حضور علاقمندان برگزار شد.
فراهنگ**۹۲۴۶** ۱۸۲۳ خبرنگار: علیرضا مرادی ** انتشار: طاهره نبی اللهی

انتهای پیام /*

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما