به گفته افکارنیوز،

بطور کلی ما وقتى به نماز علاقه مند می شویم که نخواهیم فقط وقت نماز بنده خدا باشیم و در سایر اوقات برده هوا و هوس و دنیا،اگر در اوقات دیگر شبانه روز هم در ارتباط با خدابودیم و در فضاى عبودیت خدا نفس کشیدیم و گام برداشتیم، با اشتیاق و علاقه نماز خود را اقامه خواهیم نمود. با این حال موارد دیگری نیز در علاقه ‏مندى انسان به نماز موثر هست که به طور اختصار ذکر می نمائیم:

 شناخت و توجه کافى نسبت به معبود و این که در نماز با چه کسى سخن مى ‏گوییم

شناخت نسبت به اسرار و اهمیت نماز که توجه به هرکدام از آنها، به عمل انسان معنا و روح می بخشد و او را به نماز و عبادت علاقه مند می کند

دقت در آثار و برکات دنیوی و اخروی نماز

حتى‏ الامکان نماز را به جماعت یا در مساجد خواندن؛

حتى‏ الامکان ذهن و قلب را از تعلقات دنیا ونفس بیرون آوردن؛

با قاطعیت تمام توجّه خود را به سوى پروردگار معطوف کردن؛

مطالعه در نحوه و کیفیت عبادات ائمه(ع)؛

حضور قلب داشتن در نماز. [۱]

مطالعه سیره و رفتار اولیای الهی و عارفان، در نماز؛ که می تواند تاثیر زیادی بر انسان دارد و او را برای برپایی نماز عاشقانه و پر نشاط تشویق می کند.

توکل بر خدا واستعانت از خود نماز برای رفع کسالت و بی علاقگی بسیار مفید هست همانگونه که خداوند فرموده هست« اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ»[۲].

علاوه بر آن معاشرت و دوستى با انسان‌هاى مقیّد به نماز و در صورت امکان، کم کردن و حتى قطع رابطه با انسان‌هایى که نماز نمى‌خوانند، در اشتیاق انسان به عبادت خدا بسیار مفید و مؤثر  هست. 

      پی نوشت:                                                                                                                                                                                               [۱]-مجتبی کلباسی، یکصد پرسش و پاسخ درباره نماز، ستاد اقامه نماز، پائیز ۸۰ ش، چاپ اول، ج ۱،، ص ۵۹

[۲] – (۲) البقرة :  ۴۵                                                                                                                                                                                           کتاب پرسش ها و پاسخ های نماز، سید حسن موسوی (مرکز تخصصی نماز)       

 

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما