بعد از نگاهی به کشورهای دارای بالاترین امید به زندگی ، تصمیم گرفتیم به طرف دیگر این رتبه‌بندی نیز نگاهی بیندازیم و بر کشورهایی تمرکز کنیم که مردمان‌شان کوتاه ترین عمر روی کره زمین را دارند. عموما، متوسط امید به زندگی انسان‌ها یک روند صعودی دارد. به عنوان مثال، فقط در ایالات متحده متوسط امید به زندگی در طول پنج دهه‌ی گذشته تا ده سال افزایش یافته هست. با این حال، همچنان بسیاری از کشورها هستند که طول عمر بسیاری کوتاهی دارند. عوامل متعددی وجود دارند که بر امید به زندگی تاثیر می‌گذارند، ازجمله رژیم غذایی، سلامت همگانی، مراقبت‌های پزشکی، شرایط اقتصادی، تفاوت نسلِ، نرخ جرائم، جنگ‌ها و غیره.

امید به زندگی

با بیان این مطلب، جای تعجب ندارد که اکثر کشورهای دارای پایین ترین امید به زندگی در مناطق آفریقایی فقیر و جنگ‌زده‌ واقع شده‌اند. با وجود این، رو در رو شدن با این حقیقت همچنان تعجب برانگیز هست که کشورهایی وجود دارند که متوسط امید به زندگی آن‌ها کمتر از ۵۰ سال هست. در مقایسه با هنگ‌کنگی‌ها یا ژاپنی‌ها که تقریبا به طور متوسط ۸۴ سال عمر می‌کنند، این عدد به طرز چشمگیری کمتر هست! برای پی بردن  به این که کدام کشورها پایین‌ترین میزان امید به زندگی را در جهان دارند، فهرست ما از ۲۵ کشور با پایین ترین امید به زندگی در جهان را مطالعه کنید.

۲۵. بوتسوانا (۵۳.۳۳)

نقطه‌ی شروع فهرست ما از پایین‌ترین امید به زندگی، کشور بوتسوانا هست. این کشور آفریقای جنوبی با اندازه‌ی متوسط و با جمعیتی بیش از ۲ میلیون نفر از ثبات سیاسی نسبی و کامیابی اجتماعی اقتصادی برخوردار هست (در مقایسه با کشورهای دیگر این فهرست). با وجود این، بوتسوانا از اپیدمی اچ‌آی‌وی/ایدز رنج می‌برد که حدود یک چهارم جمعیت آن آلوده‌ی این بیماری هستند. پس، قابل درک هست که چرا مردم محلی به طور متوسط فقط ۵۳.۳ سال عمر می‌کنند.

مطلب مرتبط: ۲۵ بی ثبات ترین کشورهای جهان را بشناسید

۲۴. نیجر (۵۳.۰۸)

نیجر، کشوری محصور در خشکی در غرب آفریقا، به خاطر قلمرو بیابانی خشن، فقر، نرخ باروری بالا و ازدیاد جمعیت بدون کنترل زاد و ولد با چالش‌های جدی مواجه هست. سوای یک نرخ امید به زندگی پایین، متاسفانه نیجر نرخ بالایی از مرگ و میر نوزادان دارد چون تغذیه‌ی کافی برای اکثر کودکان این کشور فقیر وجود ندارد.

۲۳. ساحل عاج (۵۳.۲)‌

دیگر کشور غرب آفریقا، ساحل عاج، درآمد سرانه‌ی نسبتا بالایی دارد اما به لحاظ مراقبت‌های بهداشتی جای کار زیادی دارد. در کشور کمبود شدید پزشک وجود دارد (برای هر ۱۰۰.۰۰۰ نفر فقط ۱۲ پزشک) و بیش از یک سوم زنان محلی ختنه می‌شوند، کار فوق‌العاده دردناکی که در نتیجه‌ی آن بسیاری از دختران و زنان جان خود را از دست می‌دهند. به علاوه، اچ‌آي‌وی/ایدز نیز در آنجا مشکل مهمی به شمار می‌رود.

۲۲. گینه (۵۲.۴۴)

گینه، خانه‌ی حدود ۱۰.۵ میلیون نفر، همان جایی هست که در آن بیماری همه‌گیر ابولا در ۲۰۱۴ به وجود آمد. سوای این ویروس، کشور تلاش می‌کند با چندین بیماری کشنده‌ی دیگر مانند اچ‌آی‌وی/ایدز و مالاریا مبارزه کند. ضعف شیوه‌های درمانی، دسترسی محدود به خدمات پزشکی، اقدامات بهداشتی ناکافی، و کمبود تنوع غذایی نیز از دیگر دلایلی هستند که گینه‌ای‌ها به طور متوسط فقط ۵۲.۴۴ سال عمر می‌کنند.

مطلب مرتبط: ۲۵ کشور با بالاترین نرخ خودکشی در جهان

۲۱. اوگاندا (۵۲.۲۴)

اوگاندا، دومین پر جمعیت‌ترین کشور محصور در خشکی جهان، همواره از گرفتاری‌های فراوانی رنج برده‌ هست‌، من جمله یک جنگ داخلی طولانی که باعث زخمی شدن ده‌ها هزار نفر و آواره شدن بیش از یک میلیون نفر شده هست. اوگاندا در مبارزه با اچ‌آی‌وی/ایدز به موفقیت‌های نسبی دست پیدا کرده هست اما مرگ مربوط به عوارض بارداری و مرگ و میر بسیار بالای نوزادان برای این کشور واقع در شرق آفریقا همچنان به عنوان مشکلاتی جدی به قوت خود باقی می‌مانند.

۲۰. مالاوی (۵۱.۵۵)

مالاوی،‌ یکی از کوچکترین کشورهای آفریقایی، کشوری روستایی‌نشین و فقیر هست که در بهبود بهداشت و درمان در حال توسعه‌ی خود موفق نبوده هست. در حالی که مالاوی در کاهش مرگ و میر کودکان و کاهش شیوع اچ‌آی‌وی/ایدز و سایر بیماری‌ها موفقیت‌هایی داشته هست، اما همچنان با مرگ و میر گسترده‌ی مادران (باردار) و مسئله‌ی ختنه‌ی زنان دست و پنجه نرم می‌کند.

۱۹. آفریقای جنوبی (۵۱.۲۰)

از آنجایی که آفریقای جنوبی یکی از مرفه‌ترین و موفق‌ترین کشورهای آفریقا هست، ممکن هست دیدن نام آن در فهرست ما تعجب برانگیز باشد اما دلیل خوبی برای آن وجود دارد. در واقع یک تفاوت بزرگ بین متوسط امید به زندگی سیاهپوستان آفریقای جنوبی (۴۸ سال) و سفید پوستان آفریقای جنوبی (۷۱ سال) وجود دارد. فقط ۱۶٪ از جمعیت کشور تحت پوشش طرح‌های درمانی هستند، و آفریقای جنوبی حدود ۶.۳ میلیون نفر مبتلا به اچ‌آی‌وی دارد – که از هر کشور دیگری در جهان بیشتر هست.

۱۸. نیجریه (۵۰.۲۶)

نیجریه، با جمعیت ۱۸۲ میلیون نفری، پر جمعیت ترین کشور آفریقا و هفتمین کشور پر جمعیت جهان هست. متاسفانه، فقط نیمی از جمعیت آن به آب قابل شرب و بهداشت مناسب دسترسی دارند، که – در کنار خشونت‌های قومی قبیله‌ای گسترده و سایر مشکلات مربوط به بیماری‌ها- به یک متوسط امید به زندگی بسیار پایین منجر شده هست.

۱۷. سومالی (۵۰.۲۴)

سومالی، که در شرق آفریقا واقع هست، کشوری فقیر با وسعت متوسط هست که به داشتن جنگ‌ داخلی مداوم و نا آرامی‌ها بدنام هست چون تعدادی از جناح‌های مسلح برای به دست آوردن نفوذ سیاسی و قدرت بر کشور در حال نزاع بوده‌اند. سیستم سلامت همگانی سومالی به مانند سایر بخش‌های زیرساخت آن در طول جنگ به شدت نابود شد، و باعث شد اکثر جمعیت آن از دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و خدمات درمانی اولیه محروم شوند.

۱۶. گینه‌ی استوایی (۵۰.۱۰)

گینه‌ی استوایی، یکی از تولید کنندگان مهم نفتی، به لحاظ سرانه ثروتمندترین کشور آفریقا هست اما این ثروت به صورت ناعادلانه توزیع شده هست و فقط تعداد کمی از مردم می‌توانند از ثروت‌های نفتی بهره ببرند. نتیجتا، اکثر جمعیت این کشور نمی‌تواند حتی از عهده‌ی تهیه‌ی آب آشامیدنی تمیز و مراقبت پزشکی مناسب برآید، که همین دلیل مرگ ۲۰٪ از کودکان محلی قبل از رسیدن به سن ۵ سالگی هست.

۱۵. مالی (۴۹.۹۹)‌

مالی، خانه‌ی حدود ۱۵ میلیون نفر، با چالش‌های سلامتی متعددی در رابطه با فقر، سوء تغذیه، و بهداشت و درمان ناکافی روبرو هست. شاخص‌های سلامت و توسعه‌ی مالی در بین بدترین‌های جهان قرار می‌گیرند. در این کشور امکانات و داروهای پزشکی در کل بسیار محدود هستند. همچنین، برآورد می‌شود که تا حدود ۹۰٪ از دختران و زنان مالی ختنه می‌شوند که اغلب پیامدهای مرگباری در انتظار آن‌ها هست.

۱۴. کامرون (۴۹.۹۷)

کامرون، که در غرب آفریقا واقع شده هست، از ثبات سیاسی و اجتماعی نسبتا بالایی برخوردار هست اما تعداد زیادی از کامرونی‌ها در فقر زندگی می‌کنند چون ثروت و قدرت به شدت در دستان رییس‌جمهور اقتدارگرای آن هست. پزشکان و پرستاران با کیفیت به خاطر دستمزد ناکافی که در این کشور می‌گیرند مهاجرت کرده‌اند. سوای بیماری‌هایی مانند تب دنگی و مالاریا، با انجام اعمال غیرانسانی مانند اتو کردن پستان به جمعیت زنان تلفات زیادی وارد شده هست.

۱۳. آنگولا (۴۹.۶۲)

آنگولا، هفتمین کشور بزرگ آفریقا، همان مشکل کامرون را دارد. اقتصاد کشور در حال شکوفایی هست اما استانداردهای زندگی همچنان برای اکثر جمعیت پایین باقی می‌ماند، و امید به زندگی و نرخ مرگ و میر نوزادان در آنگولا در بین بدترین‌های جهان قرار دارند. اپیدمی‌های وبا، مالاریا، هاری، تب خونریزی دهنده و سل اثر عظیمی بر سلامت آنگولایی‌ها داشته هست.

۱۲. بوروندی (۴۸.۸۱)

بوروندی، یکی از پرتراکم‌ترین کشورها به لحاظ جمعیتی، دوران‌های ناخوشایندی را پشت سر گذاشته هست. کشمکش‌ها برای پاکسازی‌ قومی و نهایتا دو جنگ داخلی و قتل عام در طول دهه‌ی ۱۹۷۰ و مجددا در دهه‌ی ۱۹۹۰ باعث فقر شدید و توسعه نیافتگی کشور شد. بوروندیایی‌ها اغلب مجبور هستند با زیرساخت ضعیف، دسترسی محدود به خدمات بهداشتی و آموزشی، و حتی گرسنگی دست و پنجه نرم کنند. تعجبی ندارد که این کشور دارای متوسط امید به زندگی ۴۸.۸ سال هست.

۱۱. موزامبیک (۴۸.۵۷)

جنگ داخلی موزامبیک (۱۹۹۷-۱۹۹۲) به مانع بزرگی در سیستم بهداشت اولیه‌ی این کشور واقع در جنوب شرقی آفریقا منجر شد. با داشتن فقط ۳ پزشک برای هر ۱۰۰.۰۰۰ نفر برای محلی‌ها حتی دریافت مراقبت‌های پزشکی بسیار پایه‌ای را هم دشوار می‌کند. در نتیجه، هر دو مرگ و میر مادران باردار و نوزادان بسیار بالا هستند در حالی که متوسط امید به زندگی در رده‌ی ۱۱ام پایین‌ترین‌های جهان قرار دارد.

۱۰. چاد (۴۸.۵۲)

چاد که مدام به خشونت‌های سیاسی دچار هست و تلاش‌های مکرر برای انجام کودتا در آن صورت می‌پذیرد، جزو فقیرترین و فاسدترین کشورهای جهان هست. شهرهای چاد با مشکلات جدی زیرساخت شهری مواجه هستند: تنها ۴۸٪ از ساکنین شهرها به آب قابل شرب و تنها ۲٪ به بهداشت اولیه دسترسی دارند. آدم‌هایی که در نواحی روستایی زندگی می‌کنند حتی وضعیت بدتری هم دارند چون آن‌ها اغلب با کمبود غذا و ملزومات روزمره‌ی اولیه مواجه هستند.

۹. جمهوری دموکراتیک کنگو (۴۷.۴۲)

جمهوری دموکراتیک کنگو، دومین کشور بزرگ آفریقا به لحاظ مساحت، به لحاظ منابع طبیعی فوق‌العاده غنی هست، اما بی‌ثباتی سیاسی، کمبود زیرساخت و قرن‌ها استثمار تجاری و استعماری این کشور را بسیار فقیر کرده هست. کنگو که تحت تاثیر بیماری‌های وخیم متعددی مانند مالاریا و تب زرد هست، دومین نرخ بالای مرگ و میر نوزادان را دارد و متوسط طول عمر در آن فقط ۴۷.۴ سال هست.

۸. سوازیلند (۴۷.۳۶)

در سوازیلند، کشور در حال توسعه‌ی کوچکی در جنوب آفریقا، ایدز و سل عاملان اصلی میانگین بسیار پایین امید به زندگی هستند. در واقع، سوازیلند بالاترین نرخ ابتلا به ایدز در جهان را دارد که حدود ۲۸٪ از بزرگسالان آن به این بیماری کشنده مبتلا هستند. سل به اندازه‌ی اچ‌آی‌وی شایع نیست اما نرخ مرگ و میر آن ۱۸٪ هست که این بیماری را نیز به مشکلی جدی تبدیل می‌کند.

۷. افعانستان (۴۷.۳۲)

افغانستان، تنها کشور غیر آفریقایی موجود در این فهرست، به عنوان یکی از جنگ‌زده‌ترین مناطق جهان شناخته می‌شود. با داشتن سیستم بهداشت و سلامتی که به شدت تحت تاثیر درگیرهای جاری هست، این کشور یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ و میر مادران باردار و همچنین بالاترین نرخ مرگ و میر نوزادان را در جهان دارد. سوای این، حدود ۸۰.۰۰۰ نفر اعضای بدن خود را از دست می‌دهند: که بیشتر این افراد به وسیله‌ی مین‌های زمینی زخمی می‌شوند.

۶. زامبیا (۴۶.۹۳)

زامبیا، که زمانی کشوری کاملا سعادتمند بود، بعد از کاهش قیمت بین‌المللی مس در دهه‌ی ۱۹۷۰ به ورطه‌ی فقر و تهیدستی افتاد. از آن زمان به بعد این کشور برای مقابله با چالش‌هایی مانند اپیدمی گسترده‌ی ایدز، کمبود امکانات بهداشتی، کمبود منابع آب و بهداشت و درمان در حال مبارزه بوده هست. به علاوه، تقریبا ۷۰٪ از مردم محلی زیر خط فقر کشوری زندگی می‌کنند، و اغلب از عهده‌ی هزینه‌های مراقبت‌های پزشکی بر نمی‌آیند.

۵. گینه‌ی بیسائو (۴۶.۷۶)

گینه‌ی بیسائو، که در غرب آفریقا واقع شده هست، رکوردهای فوق‌العاده بدی در تمام حوزه‌های مربوط به بهداشت و درمان دارد. در ازای هر ۱۰۰.۰۰۰ نفر کمتر از ۵ پزشک در کشور وجود دارد: ۹٪ از جمعیت به مالاریا مبتلا هستند و نرخ وبا نیز رو به افزایش هست. مرگ و میر مادران و نوزادان به تعداد هشدار دهنده‌ای در گینه‌ی بیسائو رسیده هست و برآورد می‌شود که حدود نیمی از زنان این کشور ختنه شده‌اند.

۴. زیمبابوه (۴۶.۵۹)‌

زیمبابوه، تحت مدیریت رییس جمهور اقتدارگرای بدنام موگابه، به لحاظ منابع طبیعی غنی هست اما سیاست داخلی خشونت‌بار کشور و ناآرامی‌های داخلی مانع از آن شده هست که این کشور پیشرفت چندانی داشته باشد. سیستم بهداشت کشور فروپاشیده هست، به نحوی که تمام زیمبابوه‌ای‌ها دسترسی ناکافی به درمان‌های پزشکی دارند. نتیجتا، جمعیت آن به خاطر سرایت امراض، اچ‌آی‌وی/ایدز، وبا و سایر بیماری‌ها کاهش پیدا کرده هست.

۳. سیرا لئون (۴۶.۲۶)

سیرا لئون، یک کشور کوچک در غرب آفریقا، تحت تاثیر جنگ داخلی سیرا لئون (۱۹۹۱-۲۰۰۲) بوده هست که بیش از ۵۰.۰۰۰ کشته بر جای گذاشت، بیشتر زیرساخت‌های کشور ویران شد، و بیش از ۲ میلیون نفر از مردم آواره شدند. اخیرا، شیوع ابولا در ۲۰۱۴ زیرساخت بهداشت و درمان ضعیف آن را دچار مشکلات بیشتر کرد، که به مرگ‌هایی منجر شد که بیشتر به خاطر قصور پزشکی بودند تا خود ابولا. این کشور اکنون یک امید به زندگی بسیار پایین دارد یعنی فقط کمی بیش از ۴۶ سال.

۲. لسوتو (۴۶.۰۲)

لسوتو، که کاملا توسط آفریقای جنوبی احاطه شده هست، کشور کوچکی هست با کمی بیشتر از ۲ میلیون نفر جمعیت. در این کشور، شیوع گسترده‌ی اچ‌آی‌وی/ایدز یکی از بزرگترین مشکلات هست. در بیشتر نواحی شهری، حدود ۵۰٪ از زنان زیر ۴۰ سال به این ویروس مبتلا هستند. با وجود این، وضعیت به آرامی رو به بهبود گذاشته هست. در ۲۰۰۶، امید به زندگی در لسوتو فقط ۴۲ سال برآورد می‌شد در حالی که این روزها این عدد بیش از ۴۶ سال هست.

۱. جمهوری آفریقای مرکزی (۴۵.۹۱)

جمهوری آفریقای مرکزی،‌ یکی از فقیرترین کشورهای جهان، در ۲۰۱۴ دومین سطح پایین توسعه‌ی انسانی را داشت و از بین ۱۸۸ کشور رتبه‌ی ۱۸۷ام را از آن خود کرد. با نابود شدن دائمی جمعیت این کشور به خاطر بیماری‌ها و مشکلات گوناگونی مانند سرخک، مالاریا، ایدز، ختنه‌ی زنان، و غیره… این کشور در حال حاضر با عددی کمتر از ۴۶ سال پایین‌ترین میانگین امید به زندگی در جهان را دارد.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – کامروا ابراهیمی

منبع: list25

۲۵ کشور با پایین‌ ترین سطح امید به زندگی در جهان


 

هرگونه نشر ، بازتولید یا بازنشر تمام یا بخشی از محتوای سایت بازده بدون کسب مجوز، غیرقانونی هست و تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.

(مشاهده امروز ۳۰ نفر)

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما